TİKLİ ÇOCUKLAR:
Bazı çocuklar istem dışı, farkında olmadan belli bazı organlarını hareket ettirirler.  Toplumumuz insanının daha çok alaylı yaklaştığı bazen de yanlış anladığı bu tikler, şu organlarda daha çok görülür:
•   Yüz adalesinde, alt göz kapağının aşağıya doğru hareketi.
•   Göz kapağında, kapağın fazla açılıp kapanması hareketi.
•   Göz ve yanak adalesinde oluşan tikler, (Yanlış anlaşıldığından kavgaya bile sebep olabilen bir harekettir-Daha çok bir cinsel davet olarak algılanır).
•   Boyun adalesinde, boynu germe ve döndürmek şeklinde(Çok dikkati çeken ve alayla karışık takliti yapılan bir harekettir).
•   Sinir adalelerinde, öksürme şeklinde.
•   Burun adalesinde, burun çekme şeklinde.
•   Boğaz adalesinde, yutkunma ve yutar şeklinde.
•   Boğaz adalesinde, hıçkırmak ve boğaz temizlemek şeklinde.
•   Omuzda, omuz silkmek.
•   Ellerde, parmak şaklatmak, kollarını sallamak.
•   Bacaklarda, dizini ve ayaklarını sallamak.
•   Kulakları oynatmak.
•   Kaşları kaldırıp indirmek vs.
Tikler, iç gerilimlerin veya çatışmaların açık belirtileridirler. Bazen kişi her boynunu silkişte, kaşlarını gözlerini oynatışta iç hayatındaki bir gerilimden kurtulmak çabası içinde olduğunu açıklayabilir. Bazen kişi tikinin yersizlik ve uygunsuzluğuna bilinçli duruma gelir ve bundan kurtulmak ister, çaba harcar ancak tike karşı direndikçe gerilim artar. Tiki veya alışkanlık spazmlarını yapmadıkça gevşeyip rahatlayamaz bir duruma düşer. Duygulanma, üzüntü ve yorgunluk arttıkça tikler artar. Direnme tiklerin artmasına neden olabilir (ÇAĞLAR, Doğan. "Uyumsuz Çocuklar ve Eğitimleri").
6  yaş çocuklarında nadir, 8-12 yaşlarındaki çocuklarda, özellikle erkek çocuklarda daha sık görülür.
Çocukların genelde birini sık sık taklit etmesi tekrarlama yolu ile kendinde bir tik olarakta gelişebilir.
Çocuk, aynı zamanda kötü olduğunu bildiği düşünüşlerini gizler, ama onu bilinçaltı dürtülerle dışlar. Kavga etmez ama elini ve kollarını sallama hareketi bunun temsilcisidir.
Düzeltici Önlemler:
Bazı tikler genellikle geçicidirler. Çocuğumuzda böyle bir sorun varsa :
•   Sorunun Kaynakları araştırmalıdır.
•   Çocuğun kişilerle çatışmaları bilinmeli ve çatışma konuları ortadan kaldırılmalıdır.
•   Çocuğun taklit etmesi önlenmelidir.
•   Çocuğun dikkati sert bir şekilde çekilmemelidir.
•   Çocuk tenkit edilmemelidir.
•   Akranlarıyla kıyaslanmamalıdır.
•   Yeteneği olmadığı alanda başarılı olması için zorlanmamalıdır.
•   Hakaret, azarlama ve dayak problemin daha çok artmasına neden olabilir.
•   Anne baba çocuğun yüzüne onun bu halinden utandığını söylememelidir.
•   Çocuğu kendi arzu ve isteklerine uydurmaya çalışmamalıdır.
•   Okulda çocuğun öğretmeniyle etkili iletişim kurmalıdır.
•   Gerekiyorsa okulu değiştirilmelidir.
•   Arkadaşları ile özel konuşarak dalga geçmemeleri sağlanmalıdır.
•   Gerekiyorsa doktor tavsiyesi ile yatıştırıcı veya gerilimi azaltıcı ilaç alması sağlanmalıdır.